De nachtzwaluw is het uithangbord van het Heidebos. In de jaren tachtig verdween de vogel uit het gebied. Het dichtgroeien van zijn favoriete biotoop, open plekken met verspreid staande bomen en struiken in bosachtige gebieden, was hiervoor de hoofdoorzaak.

Sinds 2002 broedt er weer één tot twee koppels in het Heidebos. Het beheer van het gebied is dan ook vooral gericht op het opnieuw creëren van een geschikt leefgebied voor de ‘geitenmelker’. Zien zal je de nachtzwaluw bijna nooit. Op zwoele zomeravonden bij het invallen van de duisternis kan je wel zijn montone ratel van ver horen.