Sinds de uitgraving van de Moereloop voltooid is, liggen De Turfmeersen er prachtig bij. Heel de winter was er veel water. In de droge maand april is het water wel een stuk gezakt, maar met de licht hellende brede oever, blijft het toch nog erg nat. De drassige oevers zijn zeer geliefd bij steltlopers en andere watervogels. We telden in april 6 Groenpootruiters. Dat was wel een verrassing. Ook Scholeksters komen graag foerageren. Het gaat zeer goed met de Scholeksters. Vroeger was dat een vogel van de kust die maar zelden het binnenland op zocht, maar nu is het net als de Kievit een echte weidevogel geworden.Verder zagen we Meerkoeten, Waterhoentjes, Mantelmeeuw, Bruine kiekendief en Steenuil. We horen de Wielewaal en de Koekoek.De planten beginnen in april al overal te groeien. De Lidsteng komt al boven het water uit en de Waterviolier begint al te bloeien.

 Op 2 juni komen Arne Verstraeten en Tom Neels een eerste keer een serieuze inventarisatie doen van de nieuw afgegraven Moereloop. Het resultaat is prachtig. Nu al worden verschillende nieuwe soorten waar genomen. Buiten de Watergentiaan zijn er ook nog 2 Fontein kruiden bijgekomen. Glanzig en Drijvend hadden we al, nu is er ook Tenger en Gekroesd Fonteinkruid. Verder ook nog Moeras en Scherpe zegge, Rietzwenkgras en Stijve waterranonkel. Zo veel nieuwe soorten na 1 jaar belooft wat voor de toekomst. Arne en Tom hebben 58 soorten aangestreept op de lijst, enkel op deze plaats. De volledige lijst is op te vragen bij Lou of Maatje.

Het is nu eind juni. Als je langs de oever loopt kruipt de geur van Watermunt in je neus. Die staat massaal samen met de helder blauwe bloempjes van het Moerasvergeet-mij-nietje. Het Sint-janskruid en het Jacobs kruiskruid begint ook te bloeien. De oevers en het water zijn een paradijsje voor flora en fauna. Tientallen libellen en waterjuffers zweven over het water. Dit compenseert de kale vlakte van de weiden die in de strijd tegen de distels weer kort gemaaid zijn.

De koeien zijn weer terug. De pony’s houden de ezels nog steeds gezelschap. Tijdens de zonnige dagen maken ze dankbaar gebruik van de donkere stal, waar ze minder last hebben van vervelende vliegen. Ook als het regent gaan ze graag binnen, want een ezel maakt zich niet graag nat. Hij neemt liever een zandbad.

De torenvalken hebben ook weer met succes gebroed. De 3 bijna vliegklare jongen zitten te wachten boven op hun kast tot de ouders met een prooi komen. Nu ze zo groot zijn, hebben de ouders het heel druk om de hongerlappen te voeren. De ouders worden dan ook met vreugdekreten begroet. Nog even en ze zullen meevliegen.