Toen de toenmalige natuurvereniging “de Wielewaal” in 1991 de Turfmeersen kocht zag het er heel anders uit als nu, distels van 2 à 3 meter hoog bepaalden het landschap. Ondertussen ziet het er heel wat anders uit. Grote delen worden jaarlijks gemaaid en samen met verschraling heeft dat als gevolg dat de distels vrijwel onder controle zijn. Het eerste gedeelte van de moereloop is uitgegraven met een explosie van planten en waterleven tot gevolg.

De bodem in en om het reservaat is ongewoon: hij is het resultaat van de al even eigenaardige ontstaansgeschiedenis. Na de jongste ijstijd was hier een enorm moeras ontstaan waarin zich, dankzij het kalkhoudende water, een massa schelpdieren ontwikkelden. Tot vandaag kan men nog steeds fragmenten vinden van deze schelpen. Bij het ontstaan van dit gebied vormden deze dieren dan ook de aanzet voor de vorming van een laag moeraskalk of mergel.

Door de verzuring en de daarmee gepaard gaande veranderende vegetatie ontstond een ander afzettingsmateriaal, namelijk veen. Hier bovenop deponeerde de Durme-Kalerivier nog een alluviale, kleiige laag om dit grillige en uniek –zelfs in Europees perspectief – bodemprofiel te beëindigen.

Door die kalkrijke ondergrond, het zachtglooiend reliëf en open water met moeras, vinden we hier typische planten zoals lidsteng, grote egelskop en watergentiaan

Natuurpunt laat dit gebied extensief begrazen door enkele ezels, pony’s en runderen. Grote delen ervan worden jaarlijks gemaaid en gehooid.

Midden in het natuurgebied staat een oude veldschuur. Deze schuur was bij aankoop in 1991 een ruïne. In 2004 werd het laatste gedeelte van de schuur hersteld. De schuur is de broedplaats voor de steenuil en torenvalk.

Voor eventuele vragen over de Turfmeersen kan je terecht bij Lou Roelandt.

Je kan de Turfmeersen steunen met een gift  op rekening 293-0212075-88 van Natuurpunt Beheer vzw., met vermelding 'Project 6113 - Turfmeersen'.